Haddi zatında Allah’ın âlemlerin Rabbi oluşunun ilânı bizzat İnsanın hürriyetinin ilânıdır. İnsanın Allah’dan başkasına boyun eğip, itaat edip kulluk etmekten kurtuluşunun ilânıdır. İnsanın insanlar tarafından konan kanunlardan, insanların arzusuna kul olmaktan, insanların adet ve alışkanlıklarının mahkûmu olmaktan kurtuluşunun ilâmdır.

İşte Musa (A.S.) da Fir’avn ve erkânıyla yüz yüze geldiği ilk anda onları bu biricik hakikatla karşı karşıya getiriyor. Nitekim gerek Hz. Musa ’dan önce, gerekse sonra gelen bütün peygamberler de bu bozuk cahiliyet inançlarına karşı aynı şekilde hareket etmişlerdir. Hz. Musa Fir’avn ve erkânını bu gerçekle yüz yüze getirirken tek bir Allah’a inanç sisteminin Fir’avn ve erkânına karşı bir isyan, bir ihtilâl ve inkilâp olduğunu, onun devletine, nizamına ve idaresine karşı bir direnme manasına geldiğini gayet iyi biliyordu... Zira âlemlerin Rabbi olan Allah’ın ilâhlığını kabul etmenin biricik manası Allah’dan başkalarına kul olmayı yok etmek, Allah’dan başkalarının emrine ve prensiplerine boyun eğmeyi kaldırmaktır. İşte Hz. Musa âlemlerin Rabbi tarafından gönderilmiş bir peygamber olması münasebetiyle onları bu korkunç gerçeklerle yüz yüze getirmiştir... Kendisini gönderen viice Rabbine karşı hakkı söylemek mecburiyetindedir ve bundan dolayı mesuldür:

»Bana Allah’a karşı ancak gerçeği söylemek yaraşır»...

Elbette ki Allah’ın gönderdiği gerçekleri öğreten bir peygambere yalnız hakikati söylemek yaraşır. Zira o bu gerçeklerin kadrini en iyi bilen ve kendi ruhunda o gerçekleri hisseden kişidir:

«Size Rabbinizden bir mucize getirdim»...

Bu mucize size benim sözümün doğruluğunu gösterir: «Ben âlemlerin Rabbinin peygamberiyim.»

Ve işte bu büyük gerçek adına, evet âlemleri ihtiva eden bu üluhiyet gerçeği adına Musa peygamber Fir’avn’dan îsrailoğul-larını kendisiyle birlikte salıvermesini istiyor. Çünkü Israiloğulları bir lek Allah’ın kuludurlar. Şu halde Fir’avn’a kulluk etmemeleri

\, .1 'r7; r

Kere&Tf- ,^VRsftym zamanda iki efendinin hizmetini ifa edemez, u ' , jküı-oa^şz. Allah’a kul olan kimse mümkün değil dlr ki Alli ^ İp başk*ır;a kul olsun. Fir’avn İsrailoğullarmı ken di arzu suna ettiğine g işte Musa peygamber ona âlemlerin Rejinin tek başına /-Şjlh olduğunu ilân ediyor. Ve bu g*ı çeğin ilânı Fir’avn’m özendiği israiloğullarmı köleleştirme arzusu ııun meşruiyetini ortadan kaldırır

Haddi zatında Allah’ın âlemlerin Rabbi oluşunun ilânı bizzat İnsanın hürriyetinin ilânıdır. İnsanın Allah’dan başkasına boyun eğip, itaat edip kulluk etmekten kurtuluşunun ilânıdır. İnsanın insanlar tarafından konan kanunlardan, insanların arzusuna kul olmaktan, insanların adet ve alışkanlıklarının mahkûmu olmaktan kurtuluşunun ilâmdır.

Allah’ın, âlemlerin Rabbi oluşunun ilânı ile âlemlerden bir ferdin Allah’dan başkasına boyun eğmesi asla birleşemcz. Kainataki varlıklardan herhangi birisinin insanlar tarafından konulan hükümlere göre muhakeme edilmesi mümkün olamaz. Beşer yapısı hükümlere boyun eğerek Allah’dan başkasının âlemlerin Rabbi olduğunu kabul ederek müslüman kalacaklarını sananlar eğer bu zanların da gerçekten hüsniniyet sahibi iseler? çok yanlış bir vehim içindedirler. Allah’dan başkasının hükümleriyle hükmettikten, nizam ve prensip olarak Allah’ın şeriatının dışındaki ahkâma bağlandıktan sonra bir an dahi olsa Allah’ın dininde kalamazlar Yalnız onlar kendilerine hükmedenlerin dinine bağlıdırlar. Allah'ın dinine değil, krallarının dinine bağlıdırlar.

İşte Musa (A.S.) da Fir’avn ve erkânından Isımlngnll "i ııııı serbest bırakılmasını isterken arzusunu bu gerçegr d.ıvmıdu makin omrolunmuştur:

«Ky Fir’avn, ben âlemlerin Rabbinin peygamber iyin '1

bk Israilogıd lunnı benimle beraber gönder»...

Mirisi mukaddime, diğeri netice... İkisi de birbiri içerisinde ve
birbirinden ayrılmaz halde...

Gerek Fir’avn’a, gerekse erkânına Hz. Musa ’nın ilân elliği Allab’m Alemlerin Rabbi oluşunun büyük bir manu ifade ettiği un Itırın gözünden kaçmamıştı. Bu gerçeğin ilânının satırları arasında H’lı’ttvn'm mülkünü yıkmayı hedef aldığını, idare nizamını değişi"