indirdiğimiz bu Kur’an da feyz kaynağı bir kitabdır. Artık buna tabi olun ve kötülükten kaçının ki merhamet olunasınız.

154 — Sonra, iyilik işleyenlere bir bütün halinde, her şeyi ayrı ayrı açıklamak, doğruyu göstermek ve rahmet olmak üzere M û s a ’ya Kitab’ı verdik. Belki Rablerine kavuşacaklarına artık inanırlar diye.

155 — indirdiğimiz bu Kur’an da feyz kaynağı bir kitabdır. Artık buna tabi olun ve kötülükten kaçının ki merhamet olunasınız.


156 — Bu Kitab: «Bizden önceki iki topluluğa kitab indirildi bizim onlarınkinden haberimiz yok» dememeniz,

157 — Veya: «Bize kitab indirilseydi onlardan daha doğru
yolda olurduk demekten sakınmanız için indirildi. İşte; size Rabbinizden apaçık bir hüccet, bir hidayet, bir rahmet gelmiştir. Artık Allah’ın âyetlerini yalan sayandan, onlardan yüz çevirenden daha «Alim kimdir? Âyetlerimizden yüz çevirenleri, yüz çevirmelerinden ötürü, yaman bir azâb ile cezalandıracağız.

158 — Onlar kendilerine meleklerin gelmesini mi yoksa Rabbinin gelmesini mi yahut Rablerinden bir takım mucizelerin gelmesini mi bekliyorlar? Rabbimin bir takım mucizeleri geldiği gün, hısım daha önce îman etmemişse veya imaniyle bir iyilik kazanmamışsa, îmanı ona fayda vermez. Onlara: «Bekleyin, doğrusu biz de bekliyoruz» de.

159 — Fırka fırka olup dinlerini parçlayanlarla senin hiçbir İlişiğin olamaz. Onların işi Allah’a kalmıştır. Yaptıklarını O kendilerine sonra bildirecektir.

160 — Kim ortaya bir iyilik koyarsa ona on katı verilir; ortaya bir kötülük koyan ise ancak misliyle cezalandırılır; Onlar (da bunlar da) haksızlığa uğratılmazlar.

161 — «Şüphesiz Rabbim beni doğru yola, gerçek dine, doğruya yönelen ve puta tapanlardan olmayan İ b r â h î m ’in dinine iletmiştir» de.

162 — De ki: «Namazım, ibâdetlerim, hayâtını ve ölümüm,

Âlemlerin Rabbi Allah içindir.»

163 — «O’nun hiçbir ortağı yoktur. Müslümanların ilki  olarak böylece emrolundum.»

164 — De ki: «Allah her şeyin Rabbi iken O’ndan başka Rab mı arayayım? Herkesin kazandığı kendisinedir, kimse başkasının yükünü taşımaz; sonunda dönüşünüz Rabbinizedir. O, size hakkında ihtilâfa düşmüş olduğunuz şeyleri haber verecektir."

165 — Verdikleriyle denemek için sizi yeryüzünün halifeleri kılan ve kiminizi kiminize derecelerle üstün yapan O’dur. Doğrusu Rabbinin cezalandırması süratlidir. Şüphesiz O Ga f u r ’ dur, Rahim ’dir.

MEVZUUN ÖZETİ

Sûrenin son bölümünün tedavi etmeye çalıştığı esas mevzuun,

âyetlerin seyri içerisindeki akışı sona ermiyor. Bu anı 'v/.u te*

ri ve hâkimiyet mevzuu olup, bunların din ve akide ile iuiiiimmü» betidir. Bu yeni bölümde o önemli gerçeği yerleştirmek Içlıı uzıill luğuna ve enliliğine genişleyen hakikatlerle doludııı İrinde bu lunduğumuz bölüm hâkimiyet ve teşri ile alâkalı itikadı > -anim dan söz ediyor. Nitekim sûre-i celîlenin ilk böliimii de akide ve din ile ilgili konularda bu nevi prensiplerden söz etmekleydi. Mu nu sırf teşri ve hâkimiyet dâyasımn din ve akide dava,sı n11»l "I duğunu belirtmek için yapmaktadır. Zaten Kuı’an’m mehıılu hu gerçeği aynı seviyede bir sunuşla takdim etmektedir Mu aiudu dikkati çeken bir husus da âyeti kerîmenin sûre-i çelilelim ikim l bölümünde aynen birinci bölümünde kullandığı ifade, tesir ve dııv gulara sahip manzaraları kullanmasıdır. Birinci bölümde sunlar dan söz edilmişti.

1 — Peygamberlerden, kitaplardan, vahiy ve âyetlerden,

2 — Bu âyetleri tekzip etmenin sonucu yüzyüze gelecekleri fe lâketlerden ve yok olmalardan.

3 — Âhiretten, Allah’ın emrine uyup mükâfatlanmaktan,

4 — Allah’a başkalarını eş koşan ve Allah’tan başka keııdlle

H/ılAI-ll Kur'ıın, C: 5

F: 12